من شیمپالو+جی جور( کلاغ بی نمک نخور شیمپالو!)

کتاب نوشت:

گفتم: «آن چیزی که لمباندی اژدهای من بود نه کلاغ»

جی جور هم با برق سرخ چشم هایش گفت: «بادبادک بود. بادبادک خوشگل و فرفری بود.

چرا خوردیش؟ شیمیپالو! شیمی ی ی ی…»

با ناخن سیاه، دندانش را خلال کرد و گفت: «اهکی پکی پکی! بادبادک بود؟ پس چرا مزه ی کلاغ می داد؟ کلاغ بی نمک.»