رنگین کمان

کتاب نوشت:

دریا تکانی خورد. با یکی از موجهای کوچکش، به ساحل اشاده کرد و با صدایی غمگین گفت: « آنجا را ببین… آن دختر کوچک را ببین… او چند روز است آنج می نشیند و گریه می کند. تا روزی که او در درا گریه کند، من تلخ هستم.

تلخی من، یعنی تلخی ابرها و جویبارها؛ یعنی تلخی خاک. و آنوقت هیچ گلی شهد شیرین نخوهد داشت!.» و …