دعاهای زمینی پدربزرگ

کتاب نوشت:

“وقتی کوچک بودم، پدربزرگم بهترین دوستم بود. وقتی با او بودم، انگار در جهان همه چیز سرجایش بود”

پدربزرگ همچنان که با نوه اش در جنگل قدم می زند، می گوید: ” راه های زیادی برای دعاکردن وجود دارد. درختان سر به آسمان می سایند، نهرها و رودخانه ها جریان دارند و شادند و پرندگان آواز می خوانند. همه موجودات این دنیا به شیوه ی خود دعا می کنند. ” سپس یک روز پدربزرگ از دنیا می رود. حالا بیش از همیشه، پسر نیازمند شنیدن دعاکنندگان زمینی است، و کلماتی که بتواند دعای خود را با آن ها بسراید. آیا بازهم همه چیز سرجایش خواهد بود؟